Schemat: zatoka szczękowa nad zębami bocznymi szczęki oraz zanik kości pod zatoką po utracie zęba
Strona główna › Porady › Podniesienie dna zatoki szczękowej (sinus lift) – kiedy jest konieczne przed wszczepieniem implantu?

Podniesienie dna zatoki szczękowej (sinus lift) – kiedy jest konieczne przed wszczepieniem implantu?

Autor: lek. dent. Krzysztof Chmielewski DDS, MSc – implantolog, wszczepia implanty od 1996 roku
Data publikacji: 09.11.2026 · Ostatnia aktualizacja: 09.11.2026

Czasem zdarza się, że w szczęce brakuje wystarczającej ilości tkanki kostnej do wszczepienia implantu zębowego. W takich sytuacjach rozwiązaniem może być podniesienie dna zatoki szczękowej, czyli zabieg sinus lift, który pozwala zwiększyć wysokość kości w bocznym odcinku szczęki. Na czym dokładnie polega? Odpowiadamy!

Podniesienie dna zatoki szczękowej – co warto wiedzieć?

  • Sinus lift umożliwia przygotowanie odpowiedniego podłoża kostnego pod implant, gdy naturalna ilość kości w szczęce nie wystarcza.
  • Nie każdy pacjent potrzebuje tego zabiegu. O jego konieczności oraz sposobie wykonania decyduje lekarz implantolog na podstawie indywidualnej diagnostyki.
  • Leczenie może wymagać kilku miesięcy oczekiwania. W zależności od warunków kostnych implant wszczepia się od razu lub dopiero po zakończeniu regeneracji kości.

Sinus lift – co to jest i na czym polega zabieg?

Sinus lift, czyli podniesienie dna zatoki szczękowej, to zabieg chirurgiczny stosowany w implantologii. Polega na delikatnym uniesieniu błony wyściełającej zatokę szczękową (tzw. błony Schneidera), aby stworzyć przestrzeń do regeneracji kości. W celu wsparcia tego procesu chirurg może umieścić pod uniesioną błoną specjalny materiał kościozastępczy (lub kość własną pacjenta). Z czasem powstaje tam nowa tkanka kostna, która zapewnia podparcie dla przyszłego implantu zębowego.

Kiedy podniesienie dna zatoki szczękowej staje się koniecznością?

Podniesienie dna zatoki szczękowej może być konieczne, gdy przed wszczepieniem implantu trzeba zwiększyć wysokość kości w tylnej części szczęki. Zbyt mała ilość tkanki kostnej w tym obszarze może być związana z:

  • długotrwałym brakiem zębów trzonowych lub przedtrzonowych – po ich usunięciu kość stopniowo zanika,
  • chorobami przyzębia – zaawansowane zapalenie przyzębia (potocznie: parodontoza) może powodować stopniowy zanik kości,
  • rozrostem (pneumatyzacją) zatoki szczękowej – po utracie zębów zatoka stopniowo powiększa się w dół i zajmuje miejsce, w którym wcześniej była kość. U części osób dno zatoki leży nisko już z natury.
Dlaczego brakuje kości pod zatoką szczękową – schemat

Ryc. 1. Dlaczego brakuje kości? Po utracie zęba bocznego zatoka szczękowa powiększa się w dół, a wyrostek zanika.

Ile kości potrzeba do implantu? Kiedy sinus lift jest konieczny

O tym, czy sinus lift będzie potrzebny, decyduje przede wszystkim wysokość kości pozostałej między grzbietem wyrostka a dnem zatoki szczękowej. Lekarz mierzy ją w milimetrach na tomografii stożkowej (CBCT). Poniższe wartości są orientacyjne – znaczenie ma też jakość i szerokość kości oraz planowana odbudowa protetyczna.

Wysokość kości pod zatoką (CBCT) Najczęstsze postępowanie
8 mm i więcej zwykle bez sinus liftu – implant standardowy lub krótki
ok. 4–8 mm sinus lift z jednoczesnym wszczepieniem implantu (metodą zamkniętą lub otwartą) albo krótki implant; po ok. 6 miesiącach odsłonięcie implantu (śruba gojąca), korona po 2–3 tygodniach
poniżej 4 mm (np. 1–2 mm) leczenie dwuetapowe: sinus lift, po 8–12 miesiącach implant, po kolejnych 3–4 miesiącach odsłonięcie implantu (śruba gojąca), korona po 2–3 tygodniach

Sinus lift nie zawsze jest jedynym rozwiązaniem. Przy umiarkowanym zaniku kości alternatywą mogą być krótkie implanty, które w badaniach klinicznych z obserwacją do 10 lat dają wyniki porównywalne z dłuższymi implantami wszczepianymi z podniesieniem dna zatoki. U osób bez zębów lekarz może zaplanować implanty pochylone, które omijają zatokę – np. w protokole All-on-4, a przy bardzo dużym zaniku kości – implanty jarzmowe lub implanty podokostnowe. Który wariant będzie najlepszy w Twoim przypadku, implantolog wyjaśni po analizie badania 3D.

Co mówią aktualne wytyczne kliniczne?

Najnowsze międzynarodowe wytyczne dotyczące leczenia implantologicznego szczęki opublikowano w 2026 roku. Opracowało je ponad 120 ekspertów z 27 krajów w ramach 1st Global Consensus for Clinical Guidelines, zorganizowanego przez European Association for Osseointegration (EAO), International Team for Implantology (ITI) i Osteology Foundation. Wytyczne dotyczą przede wszystkim leczenia szczęki bezzębnej, a zasady sinus liftu są w nich zgodne z podręcznikiem ITI Treatment Guide poświęconym temu zabiegowi. Najważniejsze zalecenia w prostych słowach:

Autor artykułu, lek. dent. Krzysztof Chmielewski, jest jednym z ekspertów Global Consensus for Clinical Guidelines (GCCG), którzy opracowali ten konsensus.

  • Przed zabiegiem trzeba ocenić zatokę. Podstawą jest tomografia stożkowa (CBCT); jeśli w zatoce widać stan zapalny lub inne zmiany, najpierw potrzebna jest konsultacja laryngologiczna.
  • Metodę dobiera się do ilości kości. Przy niewielkim zaniku wystarcza zwykle sinus lift zamknięty, przy dużym – otwarty.
  • Najczęściej stosuje się materiał kościozastępczy pochodzenia zwierzęcego (ksenogeniczny), który dobrze utrzymuje objętość odbudowanej kości.
  • Niewielkie przedziurawienie błony zatoki nie przekreśla zabiegu. Zwykle lekarz zabezpiecza je w trakcie operacji błoną kolagenową i kontynuuje leczenie.
  • Krótkie implanty są uznaną alternatywą przy umiarkowanym zaniku kości, a implanty jarzmowe zarezerwowane są dla bardzo dużych zaników, gdy inne metody nie są możliwe.

Jeśli sinus lift okaże się potrzebny, lekarz wybierze jedną z dwóch głównych metod.

Podniesienie dna zatoki szczękowej – główne techniki zabiegu

Podniesienie dna zatoki szczękowej można przeprowadzić techniką zamkniętą lub otwartą. Wybór metody zależy od warunków anatomicznych pacjenta, a decyzja jest podejmowana przez lekarza implantologa na podstawie badania tomograficznego CBCT. To właśnie ono pozwala dokładnie ocenić wysokość i szerokość kości, a także budowę zatoki szczękowej. Na tomografii widać też stan błony śluzowej zatoki, ewentualne przegrody kostne w jej wnętrzu oraz przebieg naczyń krwionośnych. Jeśli w zatoce widoczne są zmiany zapalne lub torbiele, przed zabiegiem może być potrzebna konsultacja laryngologiczna.

Metoda tradycyjna, czyli sinus lift otwarty

Ta metoda stosowana jest najczęściej w przypadku zaawansowanego zaniku kości w bocznym odcinku górnej szczęki. Chirurg stomatologiczny wykonuje niewielkie okno kostne w bocznej ścianie zatoki szczękowej (coraz częściej za pomocą piezochirurgii – narzędzia ultradźwiękowego, które zmniejsza ryzyko uszkodzenia błony) i w ten sposób uzyskuje dostęp do błony, która ją wyścieła. Następnie delikatnie unosi błonę Schneidera i umieszcza między nią a dnem zatoki materiał kościozastępczy.

Do najważniejszych zalet metody otwartej należą:

  • możliwość wprowadzenia większej ilości materiału kościozastępczego przy dużych ubytkach kości,
  • dobra widoczność pola zabiegowego i większa kontrola nad unoszeniem błony zatoki,
  • duża przewidywalność efektów dzięki wieloletniemu doświadczeniu w stosowaniu tej metody.

Pamiętaj jednak, że sinus lift otwarty jest bardziej inwazyjny niż metoda zamknięta, dlatego rekonwalescencja może trwać dłużej.

Metoda otwarta nie oznacza, że na implant zawsze trzeba długo czekać. Jeśli pozostała kość pozwala stabilnie osadzić implant (co najmniej ok. 4 mm), lekarz wszczepia go podczas tego samego zabiegu. Gdy kości jest mniej, implant wprowadza się dopiero po wygojeniu przeszczepu, zwykle po 8–12 miesiącach.

Mniej inwazyjna alternatywa – sinus lift zamknięty

To mniej inwazyjna technika, w której chirurg uzyskuje dostęp do dna zatoki przez otwór przygotowany pod implant zębowy. Następnie delikatnie unosi błonę zatoki szczękowej, a w zależności od potrzeb może również umieścić pod nią materiał kościozastępczy.

Metodę zamkniętą stosuje się najczęściej wtedy, gdy konieczne jest niewielkie zwiększenie wysokości kości, a ilość istniejącej tkanki kostnej pozwala na stabilne osadzenie implantu. W przypadku tej metody implant wszczepia się zwykle podczas tego samego zabiegu.

Wśród zalet takiej metody można wymienić m.in.:

  • mniejszą inwazyjność zabiegu chirurgicznego,
  • krótszy czas rekonwalescencji,
  • mniejszy obrzęk i inne dolegliwości po zabiegu,
  • zazwyczaj krótszy czas zabiegu w porównaniu z metodą otwartą.

Sinus lift zamknięty ma jednak ograniczenia, ponieważ pozwala uzyskać mniejszy przyrost wysokości kości (zwykle o ok. 3–4 mm), a chirurg nie ma bezpośredniego wglądu w miejsce unoszenia błony zatoki szczękowej.

Ile trwa zabieg podniesienia dna zatoki szczękowej i gojenie po nim?

Pacjenci często pytają, ile trwa podniesienie dna zatoki szczękowej. Zazwyczaj jest to od 30 do 90 minut, w zależności od wybranej metody, warunków anatomicznych pacjenta oraz zakresu wykonywanych zabiegów.

Znacznie dłużej trwa odbudowa kości. Jeśli implant zostanie wszczepiony podczas tego samego zabiegu, jego połączenie się z kością, czyli osteointegracja, trwa ok. 6 miesięcy. Następnie, w znieczuleniu miejscowym, lekarz odsłania implant i zakłada śrubę gojącą, która kształtuje dziąsło; koronę wykonuje się po 2–3 tygodniach. W przypadku implantacji odroczonej trzeba najpierw poczekać na odbudowę kości, co trwa zwykle 8–12 miesięcy, a po wszczepieniu implantu potrzeba jeszcze 3–4 miesięcy gojenia, zanim implant zostanie odsłonięty i otrzyma śrubę gojącą. Ostateczną koronę zębową można zazwyczaj zamocować po zakończeniu osteointegracji implantu i ocenie jego stabilności.

Sinus lift z jednoczesną implantacją – etapy leczenia

Ryc. 2. Opcja 1 – co najmniej 4 mm kości: sinus lift i implant w jednym zabiegu; po ok. 6 miesiącach odsłonięcie implantu ze śrubą gojącą, korona po 2–3 tygodniach.

Sinus lift – leczenie dwuetapowe, etapy i czas

Ryc. 3. Opcja 2 – mniej niż 4 mm kości: leczenie dwuetapowe – sinus lift, implant po 8–12 miesiącach, po kolejnych 3–4 miesiącach odsłonięcie implantu ze śrubą gojącą, korona po 2–3 tygodniach.

Czy sinus lift boli?

Nie powinien. Podniesienie dna zatoki szczękowej przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, dlatego pacjent z reguły nie odczuwa bólu podczas zabiegu. Może jednak czuć nacisk w okolicy zatoki szczękowej.

Jak wygląda okres po zabiegu? Po ustąpieniu znieczulenia mogą pojawić się następujące dolegliwości:

  • obrzęk,
  • zasinienie,
  • uczucie napięcia,
  • ból w okolicy zabiegu,
  • niewielkie krwawienie z nosa w pierwszych 1–2 dobach – to normalny objaw.

Ból można łagodzić za pomocą leków zaleconych przez lekarza, a w zmniejszeniu obrzęku pomogą zimne okłady. Często lekarz zaleca też antybiotyk i krople do nosa obkurczające błonę śluzową. Po metodzie zamkniętej dolegliwości mijają zwykle w ciągu kilku dni. Po metodzie otwartej obrzęk narasta przez 2–3 doby i ustępuje zazwyczaj w ciągu 7–10 dni.

Przez około dwa tygodnie po zabiegu nie wydmuchuj nosa i unikaj intensywnego wysiłku fizycznego, lotów samolotem, nurkowania i gry na instrumentach dętych – zmiany ciśnienia mogą uszkodzić gojącą się błonę zatoki. Nie pal tytoniu, bo palenie wyraźnie pogarsza gojenie. Pamiętaj też, aby podczas kichania trzymać usta otwarte. Jeśli po kilku dniach ból lub obrzęk zaczną się nasilać albo pojawi się gorączka czy utrzymujące się krwawienie, skontaktuj się z lekarzem.

Podniesienie dna zatoki szczękowej – podsumowanie

Planujesz wszczepienie implantu zębowego, ale nie wiesz, czy ilość dostępnej kości pozwala na przeprowadzenie zabiegu? W SmileClinic w Gdańsku znajdziesz wykwalifikowanych specjalistów, którzy przeprowadzą dokładną diagnostykę i ocenią, czy potrzebujesz zabiegu podniesienia dna zatoki szczękowej.

Korzystamy z nowoczesnych technologii, w tym tomografii stożkowej (CBCT), która pozwala precyzyjnie zaplanować leczenie i dobrać odpowiednią metodę sinus lift. Wykonujemy również zabiegi regeneracji kości, które przygotowują pacjentów do leczenia implantologicznego. Umów się na konsultację w SmileClinic i poznaj dostępne możliwości leczenia!

FAQ – najczęściej zadawane pytania o podniesienie dna zatoki szczękowej

Czy zabieg sinus lift można wykonać u każdego pacjenta?

Nie. Przed zabiegiem lekarz ocenia ogólny stan zdrowia pacjenta, sprawdza stan jamy ustnej i analizuje wyniki badań obrazowych. Przeciwwskazaniem mogą być m.in. aktywne stany zapalne zatok szczękowych, niewyrównana cukrzyca, intensywne palenie tytoniu, przebyta radioterapia w okolicy głowy i szyi lub przyjmowanie niektórych leków stosowanych w osteoporozie i leczeniu onkologicznym (tzw. leków antyresorpcyjnych). Więcej przeczytasz w artykule Implanty zębowe u pacjentów z chorobami przewlekłymi.

Kiedy po podniesieniu dna zatoki szczękowej można wszczepić implant?

To zależy od ilości dostępnej kości oraz przebiegu gojenia. W niektórych przypadkach lekarz może wszczepić implant podczas tego samego zabiegu sinus lift. Jeśli jednak kości jest zbyt mało, konieczne może być odczekanie kilku miesięcy, aż odbudowana tkanka zapewni odpowiednie podparcie.

Czy sinus lift jest bezpieczny?

Sinus lift to dobrze poznany zabieg, który jest stosowany w implantologii już od wielu lat. Jest uznawany za przewidywalną procedurę, jednak podobnie jak inne zabiegi chirurgiczne wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak np. uszkodzenie błony Schneidera. Najczęstszym z nich jest perforacja (przedziurawienie) błony zatoki – zdarza się średnio w ok. 1 na 5 zabiegów metodą otwartą i znacznie rzadziej metodą zamkniętą. Zwykle lekarz zaopatruje ją jeszcze w trakcie zabiegu i najczęściej nie wpływa ona na wynik leczenia. Rzadziej dochodzi do zakażenia przeszczepu lub zapalenia zatoki. W przeglądach badań ponad 90% implantów wszczepionych z podniesieniem dna zatoki funkcjonuje prawidłowo po co najmniej 3 latach, a w przypadku współczesnych implantów o szorstkiej powierzchni – ok. 98%. Ryzyko powikłań wyraźnie zwiększa palenie tytoniu.

Czy można uniknąć sinus liftu?

Czasem tak. Jeśli pod zatoką zostało ok. 6–8 mm kości, lekarz może zaproponować krótki implant zamiast podnoszenia dna zatoki – w badaniach z obserwacją do 10 lat oba rozwiązania dają porównywalne wyniki. U pacjentów bez zębów zatokę można też ominąć implantami pochylonymi. O wyborze decyduje lekarz po analizie badania CBCT.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Plan leczenia ustala lekarz po badaniu.

Piśmiennictwo

Wytyczne i konsensusy kliniczne

1. Schwarz F i wsp. First Global Consensus for Clinical Guidelines: Structured Recommendations (S2k-Level Guideline Framework) for the Rehabilitation of the Edentulous Maxilla Based on Core Outcome Sets. Clin Oral Implants Res. 2026;37(Suppl 30). doi:10.1111/clr.70084

2. Fiorellini J, Lin GH, Rocchietta I i wsp. Consensus Report of Group 3 of the 1st Global Consensus for Clinical Guidelines for the Rehabilitation of the Edentulous Maxilla: Advanced Diagnostic Imaging, Augmentation Techniques, and Management of Complications. Clin Oral Implants Res. 2026;37(Suppl 30). doi:10.1111/clr.70079

3. Brunello G i wsp. 1st Global Consensus for Clinical Guidelines for the Rehabilitation of the Edentulous Maxilla: A Single-Round Survey on Sinus Lift and Alveolar Bone Augmentation Techniques. Clin Oral Implants Res. 2026;37(Suppl 30). doi:10.1111/clr.70018

4. Strauss FJ, Brunello G, Thoma DS, Kopp I, Stilwell C, Jung RE, Wang HL, Schwarz F. 1st Global Consensus for Clinical Guidelines for the Rehabilitation of the Edentulous Maxilla: A Single-Round Survey on Standard, Short, and Zygomatic Implant-Supported Prostheses. Clin Oral Implants Res. 2026;37(Suppl 30):S135–S154. doi:10.1111/clr.70015

5. Katsuyama H, Jensen SS. ITI Treatment Guide, Vol. 5: Sinus Floor Elevation Procedures. Chen S, Buser D, Wismeijer D (red.). Berlin: Quintessence; 2011. ISBN 978-3-938947-18-0.

Przeglądy systematyczne i badania kliniczne (2022–2024)

6. Thoma DS, Haas R, Sporniak-Tutak K, Garcia A, Taylor TD, Tutak M, Pohl V, Hämmerle CHF. Randomized controlled multi-centre study comparing shorter dental implants (6 mm) to longer dental implants (11–15 mm) in combination with sinus floor elevation procedures: 10-year data. J Clin Periodontol. 2024;51(4):499–509. doi:10.1111/jcpe.13954

7. Testori T, Tavelli L, Scaini R, Saibene AM, Felisati G, Barootchi S, Decker AM, Deflorian MA, Rosano G, Wallace SS, Zucchelli G, Francetti L, Wang HL. How to avoid intraoperative and postoperative complications in maxillary sinus elevation. Periodontol 2000. 2023;92(1):299–328. doi:10.1111/prd.12480

8. Shi S, Han L, Su J, Guo J, Yu F, Zhang W. Clinical efficacy of transcrestal sinus floor augmentation, in comparison with lateral approach, in sites with residual bone height ≤6 mm: A systematic review and meta-analysis. Clin Oral Implants Res. 2023;34(11):1151–1175. doi:10.1111/clr.14155

9. Mester A, Onisor F, Di Stasio D, Piciu A, Cosma AM, Bran S. Short Implants versus Standard Implants and Sinus Floor Elevation in Atrophic Posterior Maxilla: A Systematic Review and Meta-Analysis of Randomized Clinical Trials with ≥5 Years’ Follow-Up. J Pers Med. 2023;13(2):169. doi:10.3390/jpm13020169

10. Molina A, Sanz-Sánchez I, Sanz-Martín I, Ortiz-Vigón A, Sanz M. Complications in sinus lifting procedures: Classification and management. Periodontol 2000. 2022;88(1):103–115. doi:10.1111/prd.12414

Prace klasyczne i przeglądy podstawowe

11. Pjetursson BE, Tan WC, Zwahlen M, Lang NP. A systematic review of the success of sinus floor elevation and survival of implants inserted in combination with sinus floor elevation. J Clin Periodontol. 2008;35(8 Suppl):216–240. doi:10.1111/j.1600-051X.2008.01272.x

12. Tan WC, Lang NP, Zwahlen M, Pjetursson BE. A systematic review of the success of sinus floor elevation and survival of implants inserted in combination with sinus floor elevation. Part II: transalveolar technique. J Clin Periodontol. 2008;35(8 Suppl):241–254. doi:10.1111/j.1600-051X.2008.01273.x

13. Thoma DS, Zeltner M, Hüsler J, Hämmerle CHF, Jung RE. EAO Supplement Working Group 4 – EAO CC 2015. Short implants versus sinus lifting with longer implants to restore the posterior maxilla: a systematic review. Clin Oral Implants Res. 2015;26(Suppl 11):154–169. doi:10.1111/clr.12615

14. Wallace SS, Mazor Z, Froum SJ, Cho SC, Tarnow DP. Schneiderian membrane perforation rate during sinus elevation using piezosurgery: clinical results of 100 consecutive cases. Int J Periodontics Restorative Dent. 2007;27(5):413–419.

15. Summers RB. A new concept in maxillary implant surgery: the osteotome technique. Compendium. 1994;15(2):152–162. PMID: 8055503.

16. Boyne PJ, James RA. Grafting of the maxillary sinus floor with autogenous marrow and bone. J Oral Surg. 1980;38(8):613–616. PMID: 6993637.

O autorze

lek. dent. Krzysztof Chmielewski DDS, MSc

Lek. dent. Krzysztof Chmielewski DDS, MSc – implantolog, wszczepia implanty od 1996 roku. ITI Fellow i przewodniczący ITI Poland Section, współautor podręczników ITI Treatment Guide, wykładowca programu MSc in Oral Implantology Uniwersytetu Goethego we Frankfurcie, współzałożyciel Polish Academy of Aesthetic Dentistry (PASE), jeden z ekspertów Global Consensus for Clinical Guidelines (GCCG 2026) dotyczącego leczenia implantologicznego szczęki. Przyjmuje w SmileClinic Gdańsk. Zobacz profil w zespole SmileClinic

Zobacz także

Eksperckie porady z zakresu stomatologii i implantologii - sprawdzone wskazówki i zalecenia naszych specjalistów dotyczące kompleksowej opieki nad zdrowiem jamy ustnej, profilaktyki oraz postępowania przed i po zabiegach stomatologicznych

Poznaj powiązane usługi stomatologiczne

Odkryj szeroką ofertę zabiegów i usług, które realizujemy z zaangażowaniem, by sprostać Twoim oczekiwaniom

Eksperci w dziedzinie implantologii

Poznaj naszych doświadczonych specjalistów, którzy z pasją i precyzją zadbają o zdrowie Twoich zębów.